Dom Diakonis

W okresie reformacji Kościół Ewangelicko-Augsburski odrzucił instytucję zakonów, a ich odpowiednikiem stały się diakonaty czyli wspólnoty kobiet służebnic – diakonis, których celem było poświęcenie się pracy społecznej i charytatywnej oraz pomaganie ludziom potrzebującym.

Inicjatywa stworzenia w Bielsku, Ewangelickiego Domu Diakonis pojawiła się już na początku 1900 roku, jednak realizacja pomysłu nastąpiła dopiero w 1904 roku. Budynek wg projektu Karola Schulza wzniesiono w latach 1904 – 1905 na zlecenie parafii ewangelickiej. W budynku znalazło swoje lokum około 80 diakonis przeniesionych z Cieszyna, którym powierzono opiekę nad chorymi w bielskim szpitalu, pracę w sierocińcu ewangelickim i miejskim domu opieki. Bielski Dom Diakonis prowadził działalność charytatywną do wybuchu II wojny światowej, kiedy to diakonisy narażone na prześladowania ze strony hitlerowców rozproszyły się po całym kraju. W opustoszałym budynku urządzono Dom Małych Dzieci. W okresie powojennym większość placówek noszących znamiona wyznaniowych została rozwiązana. Budynek Diakonis został upaństwowiony, a w chwili obecnej znajduje się w nim Prokuratura Rejonowa Bielsko-Biała Północ.

Śląski Ewangelicki Dom Diakonis – ul. Listopadowa 31