Kasa Chorych dla chorych

Pierwsze organizacje ubezpieczeniowe w Bielsku powstały w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Były to związki wzajemnej pomocy na wypadek choroby dla robotników Bielska i Białej. Na mocy ustawy z 1888 roku wydanej przez władze austriackie, w Bielsku powołano do życia Powiatową Kasę Chorych. Instytucja ta obejmowała jednak znikomą część pracodawców, ponieważ prawie każde przedsiębiorstwo posiadało własne ubezpieczenie na wypadek choroby. Dlatego istniały między innymi Kasa Chorych dla przedsiębiorstw budowlanych, Kasa Chorych dla przemysłu metalowego, Kasy Chorych dla szewców, rymarzy i siodlarzy, krawców, przemysłu mieszanego i szereg Kas w poszczególnych przedsiębiorstwach. Dopiero po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, w maju 1920 roku weszły w życie przepisy łączące wszystkie kasy chorych. Powiatowa Kasa Chorych w Bielsku od samego początku borykała się z licznymi problemami. Posiadała zaledwie trzy ciasne i ciemne gabinety lekarskie, niespełniające żadnych kryteriów. Przepełnienie w nich było tak duże, że lekarze musieli przyjmować nawet po 20 pacjentów na godzinę. Lekarze specjaliści rozrzuceni byli po całym mieście. W takich warunkach chorzy musieli niejednokrotnie czekać po kilka godzin na pomoc lekarską. Dlatego na zlecenie Powiatowej Kasy Chorych, w 1927 roku bielska firma architektoniczno-budowlana Karol Korn S.A. wzniosła według projektu Karola Korna nowy gmach przy obecnej ulicy Krasińskiego 34. Do nowego budynku przeniesiono gabinety lekarskie i administrację. Na parterze znajdowały się cztery ubikacje oraz apteka, w której pracowało siedmiu magistrów i trzech pracowników laboratoryjnych. Na pierwszym piętrze ulokowano gabinety chorób wewnętrznych dla kobiet i mężczyzn, chirurgiczny, ginekologiczny i dziecięcy, poczekalnie, kasę oraz rejestrację. Na drugim piętrze mieściły się dyrekcja, sekretariat, księgowość i specjalistyczne gabinety: dermatologiczny i laryngologiczny wraz z poczekalniami. Piętro trzecie przeznaczono na gabinety rehabilitacyjne i laboratorium chemiczno-bakteriologiczne. Planowano również otwarcie gabinetów: stomatologicznego i okulistycznego. Ponadto w budynku znajdowały się mieszkania trzech lekarzy domowych, którzy zrezygnowali z pracy w gabinetach prywatnych i byli zawsze do dyspozycji pacjentów. Obok gmachu wzniesiono garaż na trzy samochody i trzy mieszkania dla szoferów, dzięki czemu Kasa dysponowała transportem medycznym. Uroczyste otwarcie gmachu odbyło się 22 stycznia 1928 roku. Na koniec 1928 roku Powiatowa Kasa Chorych w Bielsku liczyła 35 337 członków. Pod koniec lat trzydziestych XX wieku budynek został oszpecony przez zastąpienie mansardowego dachu z facjatkami kolejnym dobudowanym piętrem. W 1932 roku Powiatową Kasę Chorych przemianowano na Kasę Chorych w Bielsku.

Budynek Kasy Chorych w Bielsku – Bielsko-Biała, ul. Krasińskiego 34