Leśny kościół

Na bielskich Błoniach, kilkadziesiąt metrów w głąb lasu, za leśniczówką przy ulicy Pocztowej znajduje się okrągły stół ołtarzowy wsparty na trzech masywnych nogach. Na boku 19 centymetrowego kamiennego blatu wykonanego z piaskowca, wyryty został rok 1817. Ważący około 1 tony stół nosi nazwę „Johannes Stein” – Kamień Jan i jego lokalizacja nie jest przypadkowa. W miejscu gdzie stoi, w latach 1654-1709 w czasach kontrreformacji i prześladowań ewangelików znajdował się „leśny kościół”. Gromadzili się „w nim” miejscowi ewangelicy uczestniczący w tajnych nocnych lub wczesnoporannych nabożeństwach. Kazania głosili węgierscy kaznodzieje, którzy przekraczali granicę przebrani za górali. Leśne nabożeństwa odprawiano w odludnych miejscach, które często zmieniano, aby uniknąć represji ze strony katolickich proboszczów oraz władz. W 1817 roku, w trzechsetną rocznicę reformacji bielscy luteranie ustawili stół dla upamiętnienia tych wydarzeń. W 1996 roku obok stołu umieszczono mały głaz z cytatem z biblii i informacją o znaczeniu tego miejsca …miejsce, na którym stoisz ziemią świętą jest” (Biblia II Księga Mojżeszowa 3:5). Od kilkudziesięciu lat miejscem tym opiekuje się parafia ewangelicka w Bielsku, która w wigilię rocznicy poświęcenia kościoła Zbawiciela tj. pierwszą sobotę września, organizuje nabożeństwa przy stole ołtarzowym.

Stół „Kamień Jan” – bielskie Błonia