Piłkarze patrioci i pojazdy pancerne na boisku

W 1913 roku z inicjatywy mieszkańców Białej powołano do życia Towarzystwo Sportowe „Szczerbiec”, które było ośrodkiem patriotycznego wychowania polskiej młodzieży. Towarzystwo skupiało w swoich szeregach, młodych ludzi którzy uprawiali turystykę, gimnastykę sportową oraz tenis stołowy. W 1920 roku na bazie „Szczerbca” powstał Klub Sportowy Polonia, który następnie zmienił nazwę na KS Kresy, a w 1922 roku przekształcono go w Bialski Klub Sportowy. Utworzony przez bialską społeczność w odrodzonej po I wojnie światowej Polsce klub, o polskim rodowodzie, stanowił przeciwwagę dla prężnie działających w tamtym okresie w Bielsku klubów niemieckich. Pierwsze treningi i mecze piłkarzy BKS z uwagi na brak własnego boiska, odbywały się na okolicznych łąkach lub boiskach rywali. W 1923 roku klub wydzierżawił od Polskiej Akademii Umiejętności teren przy ulicy Żywieckiej i przystąpił do budowy boiska. Wszystkie prace wykonali działacze i zawodnicy. W 1924 roku ukończono przygotowanie murawy, a następnie wybudowano budynek gospodarczy. Jednak uroczyste otwarcie obiektu miało miejsce dopiero trzy lata później, kiedy klub obchodził swoje pięciolecie istnienia. Uroczystość uświetnił międzynarodowy turniej piłkarski z udziałem czeskiej Herty Opava, niemieckiego Oberscheineweide oraz bielskiego BBSV. Działacze i sportowcy klubu prowadzili również działalność oświatową w Czytelni Polskiej, która miała na celu kształtowanie patriotycznej postawy młodzieży i ducha polskości. Na początku lat trzydziestych XX wieku BKS należał do czołowych drużyn bialskiego podokręgu. W tamtym okresie największy rozgłos przyniósł klubowi, remis w spotkaniu towarzyskim z legendą przedwojennej polskiej piłki nożnej, czterokrotnym mistrzem Polski – Pogonią Lwów. Jednak lokalną społeczność najbardziej elektryzowały pojedynki z sąsiadem z Bielska Bielitz-Bialaer Sport Verein – BBVS. Spotkania miały wydźwięk polityczny, gdyż bielszczanie w tym okresie byli znakomicie zorganizowanym klubem i ośrodkiem niemieckości. W okresie międzywojennym w klubie oprócz drużyny piłkarskiej prężnie rozwijały się sekcje lekkoatletyki, kolarstwa, tenisa stołowego i turystyki. Ta ostatnia swoją działalnością zapoczątkowała polski ruch turystyczny w Beskidach. Dalszy rozwój klubu przerwał wybuch II wojny światowej. Podczas okupacji Niemcy urządzili na stadionie magazyn ciężkich pojazdów gąsienicowych oraz plac do ćwiczeń bojowych. W czasie wojny wielu działaczy i zawodników BKS poniosło śmierć, a ci którzy przeżyli i wrócili po jej zakończeniu do Białej, przystąpili do porządkowania stadionu. Na przełomie czterdziestych i pięćdziesiątych lat XX wieku nastąpił rozkwit bialskiego klubu. Dzięki reformie sportu, klub trafił do zrzeszenia Stal, a jego opiekunem została Bielska Fabryka Maszyn Włókienniczych „BEFAMA”, która sfinansowała modernizację stadionu przy ulicy Żywieckiej i wybudowała nowoczesne zaplecze sportowe. Nowy oddany do użytku 22 lipca 1957 roku stadion, szybko stał się chlubą nie tylko klubu, ale i miasta. Obiekt mógł pomieścić piętnaście tysięcy kibiców oraz posiadał znakomitą bieżnię lekkoatletyczną. Na otwarcie stadionu piłkarze BKS Stal rozegrali towarzyskie spotkanie Cracovią, które zakończyło się remisem 4:4. W tamtym okresie w klubie prężnie działały sekcje piłkarska, hokejowa, siatkówki, lekkoatletyczna, koszykówki, gimnastyczna, bokserska, tenisa, tenisa stołowego i szachowa. W latach siedemdziesiątych patronat nad klubem przejęła Fabryka Samochodów Małolitrażowych.

Klub: Bialski Klub Sportowy Stal

Data założenia: 1922 rok

Barwy: czerwono-żółto-zielone (pierwotnie czerwono-zielone)

Stadion – ul. Rychlińskiego 19