Pomnik Wdzięczności i Miłości

Pomnik Wdzięczności i Miłości stojący na placu Marcina Lutra, niedaleko budynku plebani to klasycystyczny nagrobek, zmarłego w 1818 roku w Bielsku pastora Georga Nowaka, który kierował bielską parafią ewangelicką przez trzydzieści siedem lat. Pastor pochowany został na cmentarzu przy kościele św. Trójcy, zamkniętym w 1896 roku. W roku 1916 roku parafia Św. Trójcy zwróciła się do parafii ewangelickiej, z prośbą o zajęcie się będącym w ruinie pomnikiem pastora Nowaka. Ówczesny proboszcz parafii ewangelickiej ksiądz Ryszard Wagner – badacz historii Bielska i autor kilku książek postanowił przenieść go na plac koło kościoła. Od tego okresu najprawdopodobniej zaczęła funkcjonować nazwa Pomnik Wdzięczności i Miłości. Na jego wierzchołku znajdował się wówczas kwietnik, który w 2001 roku podczas renowacji pomnika zastąpiono, odtworzoną na podstawie starych rycin i zdjęć, urną w postaci lampionu, symbolu wiecznego ognia z przypowieści o pannach mądrych i głupich. Pomnik był kilkakrotnie przewracany w aktach wandalizmu.

Pomnik Wdzięczności i Miłości – Bielski Syjon, pl. Marcina Lutra