Szkoła tkaczy i szpital

Kompleks zabudowań Bielskiej Szkoły Przemysłowej znajduje się na historycznym Dolnym Przedmieściu. Gmach główny przy obecnej ulicy Sixta został wybudowany w latach 1910-1913 według projektu Ernsta Lindnera przez firmy budowlane Karola Korna i Andrzeja Walczoka, na gruncie przekazanym bezpłatnie przez miasto. Za szkołą wzniesiono szkolny kompleks warsztatowy i maszynownię. Lewe skrzydło szkoły przy obecnej ulicy Słowackiego dobudowano po II wojnie światowej.

Tradycje Bielskiej Szkoły Przemysłowej sięgają sześćdziesiątych lat XIX wieku, kiedy miasta Bielsko i Biała były trzecim co do wielkości, regionem włókienniczym w monarchii austro-węgierskiej i coraz częściej zaczęto dostrzegać potrzebę kształcenia własnej kadry technicznej. W latach osiemdziesiątych XIX wieku rozpoczęto organizowanie prywatnych kursów tkackich, które z czasem sformalizowano i w 1865 roku przekształcono w Szkołę Tkacką pod patronatem Bielsko-Bialskiego Towarzystwa Przemysłowego. Pomimo, że szkoła była prywatna, władze obu miast wspierały ją finansowo. W 1874 roku Szkołę Tkacką przekształcono w pierwszą państwową szkołę zawodową w mieście. Bardzo szybko szkoła stała się wizytówka miasta, kształcąc wysokiej klasy specjalistów w branży włókienniczej. W tym samym roku, władze miasta Bielska po wielu latach starań otworzyły Państwową Szkołę Przemysłową, która miała kształcić ubiegających się o wykształcenie techniczne o profilu mechanicznym lub budowlanym. W roku 1881 obie szkoły połączono i powstałą szkołę ulokowano w jednym ze skrzydeł nowo wybudowanego gmachu szkół średnich przy obecnej ulicy Słowackiego. Z upływem czasu nastąpił gwałtowny wzrost zainteresowania nauką w szkole co powodowało, że zajmowane pomieszczenia okazały się zbyt ciasne. Dodatkowym utrudnieniem był brak powierzchni warsztatowych. W 1904 roku powstał komitet na rzecz budowy nowego gmachu Państwowej Szkoły Przemysłowej. Owocem jego prac było wzniesienie w latach 1910-1913 nowego budynku szkolnego. Szkoła rozpoczęła nauczanie od roku szkolnego 1913/14, jednak nie długo cieszyła się z nowych pomieszczeń. W okresie od listopada 1914 roku do stycznia 1915 roku budynek zajęło wojsko jako wojskowy szpital rezerwowy. Po jego likwidacji naukę wznowiono. Po upadku Austro-Węgier i przyłączeniu Bielska do Rzeczypospolitej w szkole rozpoczęto proces polonizacji. Proces przebiegał etapami, w lipcu 1919 utworzono pierwsze dwie klasy polskie obok klas niemieckich, w 1921 roku klasy polskie stały się głównymi, a w 1923 roku odbył się pierwszy polski egzamin dojrzałości. W 1926 roku całkowicie zlikwidowano nauczanie w języku niemieckim. Po wybuchu II wojny światowej okupant w miejsce polskiej szkoły utworzył dwie niemieckie: mechaniczną i włókienniczą, w których naukę mogli pobierać wyłącznie Niemcy oraz volksdeutsche. Po wycofaniu się wojsk niemieckich z Bielska początkiem 1945 roku, w budynku szkoły do października mieścił się radziecki szpital wojskowy. Dopiero po opuszczeniu budynku przez żołnierzy, możliwe było jego przejęcie na cele szkolne.

Bielska Szkoła Przemysłowa – ul. Sixta 20