Żniwo cholery i boisko na cmentarzu

W XIX wieku świat nawiedziło sześć epidemii cholery, które dotarły niemal do każdego zakątka globu. Szacuje się, że w XIX wieku cholera pochłonęła kilkadziesiąt milionów ofiar. W 1830 roku zaraza dotarła do Europy, a wkrótce także do Polski, zarażając co trzydziestego Polaka. Epidemie w Polsce szerzyły się głównie w latach 1830 – 1932. W późniejszym okresie zachorowania występowały sporadycznie. Epidemia nie ominęła również Bielska i w latach 1831-1832 zebrała żniwo wśród mieszkańców miasta. Chorych początkowo chowano na cmentarzach ogólnych, aby jednak zapobiec rozprzestrzenianiu choroby, władze pod koniec 1832 roku zabroniły pochówków zmarłych w obrębie miasta, wyznaczając tereny peryferyjne na tzw. cmentarze choleryczne. Jeden z takich cmentarzy został założony w 1831 roku, w miejscu gdzie obecnie znajduje się boisko piłkarskie Orlik przy ulicy Piastowskiej. Po ustaniu epidemii cmentarz zamieniono na cmentarz ogólny katolicki dla mieszkańców miasta Bielska, na którym chowano osoby ubogie, zamiejscowe, „ludzi z marginesu” i żołnierzy. Łącznie pochowano na cmentarzu około trzech tysięcy osób. Po 1884 roku nagrobki na cmentarzu zlikwidowano, a jego teren włączono do terenów parku miejskiego. We wrześniu 1934 roku lokalna prasa donosiła, że podczas robót ziemnych przy zakładaniu nowego rurociągu na ulicy Piastowskiej natrafiono na dobrze zachowane 20 trumien, pochodzących z okresu epidemii cholery. W niektórych trumnach znaleziono zachowane ubrania i obuwie. W celach dezynfekcji trumny zalewane były wapnem, a robotnicy musieli pracować z zachowaniem szczególnych warunków higienicznych. Robotnicy otrzymywali za pracę 3 zł dziennie i 10 zł specjalnej premii.

Miejsce cmentarza cholerycznego, Kompleks sportowy „Orlik” – Bielsko-Biała, ul. Piastowska