Przejdź do treści
Strona główna > Dom Tkacza

Dom Tkacza

Drewniany budynek stanowiący przykład osiemnastowiecznej architektury rzemieślniczej zamieszkiwanej przez bielskich sukienników. Budynek położony na terenie Górnego Przedmieścia stanowi pozostałość po architekturze, która uległa całkowitemu zniszczeniu podczas pożarów miasta w latach 1808 i 1836. Do początku XX wieku budynek zamieszkiwany był przez rodziny sukienników. W drugiej połowie XVIII wieku mieszkała w nim rodzina Bartke, w XIX wieku rodzina Batheltów, a od 1873 roku jego właścicielem był Carl Nowak. Budynek pełnił rolę zarówno domu mieszkalnego jak i warsztatu sukienniczego, w którym wytwarzane były ręcznie słynne bielskie sukna. Największym pomieszczeniem w budynku był warsztat, w którym znajdowało się krosno i inne narzędzia niezbędne do produkcji. W części pomieszczenia warsztatowego wydzielone było lokum dla czeladnika, praktykującego u mistrza. W części mieszkalnej znajdowała się na ogół kuchnia, sypialnia oraz salon rodziny tkacza. Na początku XX wieku w budynku znajdował się warsztat szewski Antoniego Polończyka, który funkcjonował do II wojny światowej. W okresie powojennym budynek był domem czynszowym. W 1974 roku syn Antoniego Polończyka – Wiktor podarował go Skarbowi Państwa z przeznaczeniem na cele muzealne. W 1992 roku Muzeum Okręgowe w Bielsku-Białej udostępniło dom zwiedzającym.

Dom Tkacza – Bielsko-Biała, ul. Jana III Sobieskiego 51